calendar

พู่กัน ณ ปัตตานี 1 # เดินทาง
วันอาทิตย์ก่อนมาใต้
พู่กันเที่ยววัดกับพ่อแม่
สองคนแม่ลูก
พู่กันกับแม่ไป The mall
ตากลับปัตตานี
ยายกลับปัตตานีแล้ว
พู่กันตะลอนเที่ยว และรอรับตา
พู่กันเที่ยวพัทยาและยังท้องเสีย
พู่กันเที่ยวเขาเขียว + ท้องเสีย
วันศุกร์แล้ว
ตายายมาหาพู่กันอีกแล้ว
พู่กันเก่งนั่ง Car Seat ไปกับแม่ 2 คนที่ คาร์ฟูได้
พู่กันกลับมาร่าเริงและตายายกลับแล้ว
พู่กันพ่นยาแต่ยังเที่ยวสนุกวัดเล่งเนยยี่
แปะไว้ก่อน 2
แปะไว้ก่อน เดี๋ยวมาอัพเดท
พุ่กันหลอดลมอักเสบ
พู่กันป่วยงอมแงม
พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ
พู่กันป่วย
พู่กันกับ CarSeat ครั้งแรก
ไปซื้อ CarSeat
ตายายกลับมาแล้ว
พ่อลาครึ่งวัน และลูกไปหาหมอที่รามาฯ
วันหยุดพักผ่อนสบายๆ
บันทึกแห่งความเกลียดชัง
พู่กันเที่ยวบางแสนวันที่ 3: สวนสัตว์เปิดเขาเขียว
พู่กันเที่ยวบางแสนวันที่ 2
พู่กันเที่ยวบางแสนวันที่ 1
สัปดาห์ที่แม่เหนื่อยมากกกกที่สุด
พู่กันฝึกว่ายน้ำครั้งที่ 4
บันทึกจากพ่อ :ที่ได้อยู่กับพู่กับลำพังบ้าง
พู่กันวัย 1 ขวบ 2 เดือน
พู่กันว่ายน้ำชายหาด
พู่กันเที่ยวระยองหาดแม่พิม
พู่กันเที่ยวศรีราชา
พู่กันกับวันสงกรานต์ที่บ้าน
พู่กันเที่ยวเขาดิน
แม่ของตาลเอง
เหน่ง



พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

12/05/54

ลูกเป็นไข้ ตัวร้อนราวๆ 3 วัน ก็ดีขึ้น แม่ไม่ได้ให้ยาอะไรทั้งสิ้น

ใช้วิธีเช็ดตัวและให้ลูกดื่มน้ำเยอะๆ แปะ coolpad เวลานอน

จนลูกไม่มีไข้ ตัวไม่ร้อน

ช่วงที่มีไข้ 2-3 วันนั้น พวกเราทุกคน ตา ยาย พ่อ แม่ ช่วยกันเปลี่ยนดูแลลูก

โดยเฉพาะตา ยาย ซึ่งเป็นห่วงลูกสุดๆ จะไม่ห่างจากลูกเลย

พอดีว่า ตากับยายยัง jetlag จากโปรตุเกส ทำให้เวลานอนไม่ปกติ ก็เลยได้ตื่นมาดูแลลูกกลางดึก

ช่วงไข้ ลูกจะซึม ยิ้ม ทำตัวน่ารัก ที่สุด ไม่ให้เราเป็นห่วง คอยให้กำลังใจเรา

จนแม่อดน้ำตาไหลไม่ได้

ลูกทานไม่ได้เยอะ แต่ก็พยายาม โชคดีอีก ที่ลูกยังพอกินอาหารที่ตาซื้อมาจากโปรตุเกสได้ ของ Nestle


วันนี้อาการไข้ลูกไม่มี แต่ ลูกไอ  และอาเจียน

จนพวกเราเป็นห่วง ตากับแม่คอยดูอาการ จนบอกว่าไม่ไหวแล้ว ต้องพาลูกไปหาหมอแล้ว


เราเลือกว่าจะพาลูกไป รพ ที่ไหน ดี สุดท้ายเราเลือกไปรามาฯ

เพราะมีแพทย์เฉพาะทางเด็กเก่งๆ เยอะ ลูกเองก็รักษาอาการภูมิแพ้กับหมอประจำที่นั่น

ที่สำคัญ เราต้องการซื้อนมนูตรามีเจนที่ใกล้จะหมดด้วย


วันนี้ลูกนั่งหลังกับยาย แม่ขับรถ ตานั่งข้างหน้า

ความน่ารักของลูก ยังคงยิ้มอารมณ์ดี 

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

บางทีที่รู้สึกไม่ค่อยสบาย ก็จะทำหน้าตาเหมือนร้องไห้บ้าง

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

มองออกไปดูข้างนอกหน้าต่างบ้าง

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

พยายามจะคอยทำหน้าตลกให้พวกเราดู

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

นั่งตบมือไป เวลาพวกเราชมว่าเก่ง

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

เวลาลูกเบื่อๆ ยายก็ส่งหนังสือให้ลูกดูเล่นเพลิน

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

ก ข ไข่ ลูกชอบมาก

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

แล้วก็หิวน้ำ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

ซกพัก ลูกบ่นหิวแต่เราไม่กล้าให้ลูกกินในรถ เพราะอาการไอ ของลูกที่ค่อนข้างแรง

ประกอบกับ ไม่ค่อยอยากให้กินนมเวลารถวิ่ง ลูกก็ร้องๆ ขอนม น่าสงสารมาก


จนมาถึงที่จอดรถ ชงนมให้ลูก ลูกได้กินนม แต่กินไปไม่เยอะนัก

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

ก่อนจะลง ลูกขอ มายืนจับพวงมาลัยรถ เพราะลูกเคยเล่นตอนเด็ก กับรถของตา

อ่อ รถจอดสนิท ไม่เสียบกุญแจแล้วคะ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

เล่นเหมือนเด็กที่สบายดีเลยนะลูก

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

สนุกมากไม่อยากไปไหน

พู่กันป่วยไป รพ รามาฯ

เรานั่งรถ taxi ไป รพ กัน เพราะว่า ช่วงเวลาแบบนี้ ไม่มีที่จอดรถที่ รพ

คนขับ taxi น่ารักมาก ใจดี คุยสนุก ยายชอบมาก


ไปถึง รพ พ่อรออยู่ก่อนแล้ว พ่อลางาน

พ่อจองคิวไว้ให้ลูกก่อนและบอกว่า ด่วน เพราะว่าหนัก

แม่แทบเป็นลมเมื่อเห็นคนป่วย ทั้งข้างบน ข้างล่าง คือ ผู้ใหญ๋ และเด็ก เยอะมาก

เยอะแบบไม่เคยเจอมาก่อน

โชคดีที่พ่อจองคิวให้ เพราะทำให้เราได้ตรวจเร็วมากๆ ถ้าเทียบกับปริมาณคนไข้

พยาบาลก็ใจดี


เราเข้าไปห้องฝั่งฉุกเฉินเด็ก

ได้ตรวจกับคุณหมอผู้ชาย ดูเด็กๆ ใจดี นิ่งๆ ( ตอนหลังแม่ถึงรู้ว่า หมอมาเรียนเพิ่มเติม )

แต่แล้วลูกก็ได้ประสบการณ์ที่แย่

คือ หมอ คงอยู่ระหว่างเรียนไปด้วย ถามอาการพู่กันละเอียดมาก แม่ว่าดี

จดละเอียดทุกขั้นตอน

แต่ขั้นตอนที่ขอฟังเสียงหายใจ ปอด  หรือดูน้ำมูก ดูหู นั้น

ไม่ดีเลย เพราะทำให้ลูกกลัว ร้องไห้ลั่น คือลูกค่อนข้างไม่ชอบคนแปลกหน้ามาถูกตัวอยู่แล้ว

ยิ่งเป็นผู้ชายด้วย อะไรไม่ร้ายเท่า พยาบาลที่มาช่วย ดันจับลูก lock คอแล้วบิด ลูกร้องสุดเสียง

ร้องนานไม่หยุด จนพ่อทนไม่ไหว บอกให้หยุดก่อน

พ่อทำหน้าโกรธมาก สายตาพิฆาตสุดๆ 


คือ พ่อไม่ได้โกรธหมอ แต่คือไม่พอใจนางพยาบาลที่ทำแบบนั้น

ไม่ได้ชำนาญ และไม่ได้ดูความพร้อมของเด็กเลย


การทำเช่นนี้ทำให้พู่กันฝังใจมาก และกลัวหมอไปเลย ( มีเหตุการณ์ที่เกิดหลังจากนั้น )


สรุปว่า หมอที่ตรวจ คือหมอที่อยู่ระหว่างเรียน มีหมอใหญ่คอยมาให้คำปรึกษาอีกที

เราได้ยามาเยอะมาก ยายเองก็ได้รับคำตอบเรื่องที่คาใจมาอย่างพอใจ

เช่น ชีส เด็กทานได้ และดี , อาหารลองให้พวกข้าวต้ม ใส่หมูหยองนิดหน่อยเผื่อเด็กชอบ

การอาเจียนในเด็กขนาดนี้ ถ้าช่วงเป็นหวัด อาจจะเกิดจากเชื้อลงกระเพาะ

หรือเวลาที่ร้องไห้เยอะ หรือไอ ลักษณะท้องที่ขย้อนทำให้อาเจียนได้ เป็นต้น 


พอตรวจเสร็จ เราก็ลงไปหาอะไรทาน เพราะยังไม่มีใครได้กินข้าวเลย

ลูกเองก็เหนื่อยๆ หิวๆ ได้ขนมปังข้าวกล้องจากร้าน S&P มาพอให้หายหิวได้

เพราะอย่างอื่นลูกทานไม่ได้ และไม่ยอมทาน


ขากลับเรานั่ง taxi เจอคนขับแย่ ผิดกับตอนขาไป

จากนั้นเราก็กลับบ้านกัน

ยาที่ได้มา มียาละลายเสมหะ ( ซึ่งตอนนั้นเราไม่รู้ว่าคือแก้ไอด้วย ) , ยาไม่ให้อาเจียน 

สรุปว่า เราก็ไม่ได้ให้ลูกกินยาอะไร ยังคงดูอาการไปก่อน

ไปหาหมอ เพื่อความสบายใจ ก็เน้นให้ดื่มน้ำให้ได้เยอะๆ


     Share

<< พู่กันป่วยพู่กันป่วยงอมแงม >>

Posted on Fri 27 May 2011 21:55
 

Comments

ตาล พู่กันน่าสงสารจัง เหมือนตอนเมย์ป่วยเลย เคยโดนดูดน้ำมูกอยู่ทีนึง หลังจากนั้น ไป รพ. ก็จะร้องไห้ตลอด แต่พอเวลาผ่านไป เค้าก็จะลืมไปเอง

รีบอัพให้ทันเนอะ ทิ้งไว้นานๆแล้วลืมจริงๆแหละ
   
Sat 28 May 2011 0:09 [1]

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh